birthday-an.
masaya!
bakit ba kahit magbanggit ka lang ng simpleng happy birthday eh kailangan pang may maalala ka?
bakit ba kailangan mo pang malungkot pagnaaalala mo yun?
nageemo-emohan kahit hindi naman bagay
nakasimangot kahit na HAPPY birthday ang pinuntahan.
ako. sadista ako. sa sarili ko. pero yun na yun eh! kamabal ko na nga, kumbaga, live with it!
marami ang nagsabi, bakit lalaki? or bakit sya?
i wouldn't answer. para nyo na rin kasing tinanong kung bakit eloise ang pangalan ko. wala akong maibigay na reason, or should i say, it doesn't need any reason
I MISS HIM. kasi 15 years alam kong andyan lang sya. text away, call away, kapitbahay lang.
andyan pag may special occasion, nagtatap ng balikat mo pag may problema ka, kasama mong tumatawa. bestfriend ba.
we don't want to go deeper than that. atlis we say we don't want to. but we can never say we'll never! mahirap magsalita ng tapos.
ngayon, yung brother ng birthday boy, kumakanta. eto nanaman yung subconscious kong umeeksena... sabi: "kelan naman kaya ako ulit nya makakantahan ng ganyan?" kabanas diba?
ang hirap kasi sunud-sunod yung mga problema mo tapos ngayon pa sya alam mo yun? nawala.
sus! kung hindi ko lang bestfriend yun naku! baka isipin ko nang inlove na ako dun! aaaaay! sumasakit nanaman ang ulo ko!
IKAW! nang dahil sayo namimis ko sya! sana kasi eh nag ingat ka sa words and deeds mo para ok na.
btw. HAPPY SEVENTH BIRTHDAY CYRIZ JOSHUA!
No comments:
Post a Comment